شكستندم به سنگی بی بهانه
پرستويی شدم بی آشيانه
پر از درد و پر از دلواپسی ها
چه غمگين است روح اين ترانه

تو غم های پرستوی مهاجر را نميدانی
ز چشم عاشقم درد دل من را نميخوانی
تو در پس کوچه های سرد تنهايی
رهايم کرده ای و پيش من هرگز نمی آیی
خداحافظ ز پيشت ميروم ای نازنينم
ميدانم که بعد از من توهم تنها نميمانی

ریشه هرگز اسیر باد نیست زندگی چون پیچک است.

  انتهایش می رسد پیش خدا ..................

دوستای مهربونم وبلاگ عشق پیروز ۲ ساله شد خوشحال میشم به دیدنم بیایین

شانه هايت را به شانه هايم بسپار   تا استوار پيش بروم تا در قدح چشمانت

گرماي وجود خورشيد را احساس كنم  دستانت را در دستان من بگذار

تا از وجود تو ذره ذره به هستي برسم  تا تكيه گاه امن خستگي هايم شوي

تا پر صلابت تر از ديروز به فرداهاي پر نور قدم بگذارم

من تو را نگاه مي كنم و جهان رنگ مي بازد  من با تؤام

هميشه تر از ديروزدر فكر پراكندن آواز عشق

در دور دست ترين  تاريكخانه هاي تنم  در فكر زيبا كردن  مردابهاي مرده وطعم خوش زندگي

فضای آشیانه راپرازترانه میکنم

کسی سوال میکند؟برای چه زنده ای !

ومن برای زندگی تورا بهانه میکنم

وبلاگ عشق پیروزم درست شده از فیلترینگ خارج شده

خوشحال میشم به اونجا هم سر بزنید .

http://eshghepiroz.blogfa.ir

         اللهمَّ صلِّی علی محمد و آلِ محمد و عجِّل فَرَجَهُم

اي كاش بيايي و بي قراري ها را پايان دهي