تبليغاتX
ندای اسمونی و عشق پیروز

ماجرام از اين قراره              اون شباي بي ستاره

 

که دلم بود پاره پاره             دنبال يه دوست مي گشتم

 

                 دنبال کسي که باشه              واسه شبهام يه ستاره

 

                 داشتن اون يه ستاره               شده بود واسم شراره

 

به خدام گله مي کردم           آخه من گناهي کردم؟

 

که نبايد داشته باشم            واسه شبهام يه ستاره؟

 

                  اما بي جواب مي موندم            بي جواب و بي ستاره

 

                  جواب سوالم اين بود                 سرزنش هاي دوباره

 

دو کبوتر که مي ديدم             غصه اينو ميخوردم

 

که چرا بايد بمونم                 بي جواب و بي ستاره

 

                  باغ من خشک و دلم خون           نفسم سرد تنم بي جون

 

                       بلبلا پريده بودن                    بي خبر از سر صداشون

 

من بودم با نا اميدي              کوله بار بي محبت

 

ديگه از آسمون من               رد نمي شد حتي قاصدک

 

                       تو روياهام يه فرشته              مي ديدم مياد کنارم

 

                       چشامو که باز مي کردم         ديگه اونو نمي ديدم

 

اما باز واسم قشنگ              بود آخه اون خيلي مهربون بود 

 

اما باز گله مي کردم               که چرا نداره حقيقت

 

                        ديگه من تنها نبودم                روياهام واسم يه دوست بود

 

                        اما دوستي من و اون               رويا بود نداشت حقيقت

 

يه زمستون سپري شد           حالا نوبت بهار بود

 

واسه من فرقي نمي کرد        بهارم دلم خزون بود

 

                        اما حس خوبي داشتم               که حالا ديگه ستاره

 

                        توي روياهام همونه                   اون فرشته که مهربونه

 

يه دفه قصه عوض شد             خزون دلم بهار شد

 

اون فرشته شد                    ستاره اما رويا نبود دوباره

 

                         حالا باغ من چه سبز شد          بلبلاش چه خوش غزل شد

 

                         چشمه هام دوباره پر شد              از محبت ستاره   

 

بعد از اين شادي صدام کرد        غصه کوله بارو جمع کرد

 

اما به يادم من مي مونه                اين محبت ستاره

 

                          روزا که مي رفت به نوبت           دلم بهش مي کرد عادت

 

                          تو دلم يه حسي داشتم             باز يه احساس دوباره

 

آره، قصه واسه عشقه                 عشقي که واسه فرشته

 

يا که شايد اون ستاره                  واسه من تو سرنوشته

 

                           حالا من عاشق اونم                  مي دونم که اون فرشته

 

                                                يا شايد همون ستاره

 

                            واسه من شد واسه قلبي که يه روز بود بي ستاره

 

                            اي فرشته  قشنگم             اي ستاره افسونم

 

                            فدات مي کنم دلم رو           اصلا هم قابل نداره

+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم تیر 1386 0:13 توسط ندای اسمونی |


هر چی ارزوی خوبه مال تو

 

 خدایا دراین شب عزیز هر کسی آرزويي در دل دارد وجزتو ندارد كسي خبر

پس ای  خدایی که آگاهی همه آرزوها را برآورده کن..........   

خدایا تو دانی هر کسی امیدی دارد پس نا امیدش مکن .......................

خدایا تو دانی که چه شبهایی را با یادت و با چه چشمهایی به صبح رسید..........

خدایا تو دانی  و آگاهي چه حاجاتهایی درون سینه  ها  دلخوش مستجابند.......

خدایا تو دانی پس  نیار اون روزرا که جدا از هم باشن............

خدایا تو دانی پس دلهایشان خالی از محبت مکن ...............

خدایا....خدايا....خدايا....................

 

 

 

خدایا فقط تو دانی که درد دلها چه می گذرد پس به امید دیدن براورده شدن آرزوها در این شب عزیزوبه امید اینکه سال بعد همه به آرزوهای امسال رسیده باشند و هر کسی آروزی جدیدی برای شب آرزوی سال جدید داشته باشد.

 

 

                         آمین یا رب العالمین

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386 23:16 توسط ندای اسمونی |


لحظه دیدار نزدیک است

یار همیشگی من  داره میاد

همدم شبهای تنهایی من اومدنت نزدیک است

منتظرم تا كه صبح شود

تا من روز خود را با امدنت اغاز كنم

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386 22:53 توسط ندای اسمونی |


خوشا به حال انانکه دلداري ندارند به

 عشقو عاشقي کاري ندارند ......

جدايي را نخواستيم خدا کرد .....

نميدونم کدوم ظالم دعا کرد

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386 14:14 توسط ندای اسمونی |


اگر ابر بودی به انتظار اشکت می نشستم،

اگر مهر بودی در پرتو ات خود را گرم می کردم،

اگر باد بودی چون برگ خزان خود را بدستت می سپردم،

اگر خدا بودی به تو ايمان می آوردم تا بدانی دوستت دارم،

اگر هيچ بودی از تو ابر سپيدی می ساختم،         

از تو خورشيد با شکوهی بوجود می آوردم،

تو را نسيم ملايمی می کردم

از تو خدايی بزرگ می ساختم،

تا بدانی که فقط تو را دوستت دارم....

  هروقت در طلب آمدی عاشق شو

                                               هرزمان به من نیاز داشتی فکر کن

                                                      هرنوبت مرا خواستی بیا

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386 12:52 توسط ندای اسمونی |


درباره وبلاگ X

عشق شايد تنها جايزه ي اين روزگار نامهربان است كه براي بردنش نيازي به پارتي نيست ! برايش مهم نيست كه تو "شاهي يا" گدا" ! مردي يا زن ! هر چه كه هستي ، باش ! فقط تنها شرطش اين است كه ارزش آن را بشناسي و حرمتش را نگه داري.


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

آذر 1388

آبان 1388
مهر 1388
اردیبهشت 1388
بهمن 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386



پیوندها

عشق پيروز *وبلاگ خودم
خدا يكي حامد يكي
خدا يكي حامد يكي
نيمه شب
ساقي تنها
صادق كرده
ابجي مرجان
آتش عشق
پياده روهاي قيطريه
گل نرگس بيا
داداش محمود
مهگل جون
مهدي و دل تنگيهاش
یادداشت های یک دیوانه
درختان ایستاده میمیرند
نم نم باران
بازار بورس عشق
مامان*ملودی
پاییز 85
دلتنگی ها
لاله جون و عشق ابدی
نرگسی
بهشت گمشده
تنهايي
گلديس
تويسركان دانش
راز شمع
نيروي زندگي
خط خطي
كلبه تنهايي
حس تازه
عاشق شياد
دارچين*پگاه جونم
مترجم زبان مجاري
نارون
سرگرمي هاي خنده دار
دكتر هانيبل
نیایش جون
اسیر


    تعداد بازديدها:

RSS